بررسی مولفه های موثر در ارتقاء حس خلاقیت در طراحی داخلی فضاهای اداری-درمانی انتقال خون با کاربست نظریه ی معماری حسی

باتوجه به اهمیت ارتباط انسان با محیط و تاثیر آن بر احساسات و رفتارها، به کاربردن اصولی که ما را به سوی طبیعت سوق می دهند و حواس پنج گانه ی ما را تحریک می کنند می تواند در ایجاد حس انگیزه و تعلق به مکانی که در آن فعالیت یا مراجعه می کنیم موثر باشد. امروزه به دلیل عدم بهره مندی اکثر محیط های اداری و درمانی از فضای سبز و نور کافی، انسان ها خیلی زود از محیط فعالیت خود خسته شده و حس عدم تعلق به مکان باعث میل به جابجایی و عدم تمایل به ماندن در محیط می شود. این پژوهش به دنبال شناسایی مولفه های معماری حسی است که می توانند به بهبود کیفیت فضاهای اداری درمانی کمک کنند. بدین منظور، ابتدا از طریق مطالعه منابع کتابخانه ای به جمع آوری اطلاعات پرداخته شده و سپس با استفاده از روشی تحلیلی معیارهای معماری حسی از نظریات و تحقیقات علمی-پژوهشی استخراج گردید و سپس به بررسی مولفه های معماری حسی در ارتقاء کیفیت این مراکز پرداخته شد. در نهایت نتیجه ی این پژوهش حاکی از آن است که با توجه به هویت زنده ی مکان، معماری حسی مجموعه ای از نشانه های نهفته در روح مکان را به معمار می دهد، که می تواند در روند طراحی برای تاثیر محیط بر مخاطب آن ها را به کار گیرد. این موضوع امری بدیهی و غیرقابل انکار است که بکارگیری این اصول در برقراری ارتباط مخاطب با محیط و افزایش تمایل به حس ماندگاری و ایجاد حس تعلق در مخاطبان تاثیر بسزایی دارد.

کلیدواژه ها:

تعلق به مکان ، حواس پنجگانه ، طراحی داخلی ، فضای درمانی ، معماری حسی