طراحی پایدار ساختمان های اقلیم گرا با بهره گیری از سامانه های هوشمند به منظور تامین آسایش حرارتی و بهره وری انرژی

هدف این پژوهش، تحلیل سیر تحول مطالعات مرتبط با طراحی پایدار ساختمان های اقلیم گرا مبتنی بر سامانه های هوشمند، با تاکید بر تامین آسایش حرارتی و ارتقای بهره وری انرژی در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ است. در این مطالعه از روش تحلیل کتاب سنجی شبکه ای بهره گرفته شده و داده ها با استفاده از نرم افزار VOSviewer در قالب تحلیل هم رخدادی کلیدواژه ها، شبکه هم نویسندگی، تحلیل استنادی و هم ارجاعی کتاب شناختی مورد بررسی قرار گرفته اند. نتایج نشان می دهد که مفاهیمی چون بهره وری انرژی، پایداری، آسایش حرارتی و ساختمان های هوشمند هسته اصلی این حوزه پژوهشی را تشکیل می دهند. همچنین، فناوری های نوظهوری مانند یادگیری ماشین، اینترنت اشیا و دوقلوی دیجیتال به عنوان محورهای جدید پژوهشی شناسایی شده اند. تحلیل زمانی موضوعات نشان دهنده آن است که تمرکز پژوهش ها از طراحی صرفا پایدار به سمت سامانه های کنترل هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی در حال تغییر است. یافته های این پژوهش می تواند به عنوان راهنمایی موثر برای پژوهشگران و طراحان در جهت توسعه رویکردهای نوین در طراحی اقلیم گرا، هوشمند و انرژی کارآمد مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، معماری اقلیم گرا ، آسایش حرارتی ، بهره وری انرژی