بررسی نقش آموزش دیجیتال کارکنان شهری در موفقیت پیاده سازی شهر هوشمند با نقش میانجی پذیرش فناوری (مورد مطالعه: سازمان فناوری اطلاعات و ارتباطات شهرداری شیراز)

تحقق شهر هوشمند مستلزم بهره گیری هم زمان از فناوری های دیجیتال و توسعه سرمایه انسانی در سازمان های شهری است. در این میان، آموزش دیجیتال کارکنان و پذیرش فناوری از سوی آنان نقش تعیین کننده ای در موفقیت پیاده سازی ابتکارات شهر هوشمند ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش آموزش دیجیتال کارکنان شهری در موفقیت پیاده سازی شهر هوشمند با نقش میانجی پذیرش فناوری در سازمان فناوری اطلاعات و ارتباطات شهرداری شیراز است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–پیمایشی است و با رویکرد کمی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان سازمان فاوا شهرداری شیراز به تعداد ۱۲۰ نفر بود که به روش سرشماری مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد بود و داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM) تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش دیجیتال کارکنان تاثیر مثبت و معناداری بر موفقیت پیاده سازی شهر هوشمند دارد. همچنین آموزش دیجیتال تاثیر معناداری بر پذیرش فناوری داشته و پذیرش فناوری نیز به طور معناداری موفقیت پیاده سازی شهر هوشمند را تحت تاثیر قرار می دهد. نتایج آزمون اثرات غیرمستقیم نشان داد که پذیرش فناوری نقش میانجی معناداری در رابطه بین آموزش دیجیتال کارکنان و موفقیت پیاده سازی شهر هوشمند ایفا می کند. یافته های این پژوهش بر ضرورت سرمایه گذاری هدفمند در آموزش دیجیتال کارکنان و توجه به ابعاد رفتاری پذیرش فناوری به عنوان پیش نیازهای تحقق موفق شهر هوشمند تاکید دارد و می تواند راهنمایی عملی برای مدیران شهری و سیاست گذاران حوزه هوشمندسازی در شهرداری شیراز باشد.

کلیدواژه ها:

شهر هوشمند ، آموزش دیجیتال کارکنان ، پذیرش فناوری ، مدل پذیرش فناوری (TAM) ، شهرداری شیراز