طراحی فضاهای عمومی هوشمند با تاکید بر ارتقای کیفیت زندگی و تعاملات اجتماعی شهری

رشد سریع شهرنشینی و پیچیده تر شدن نیازهای شهری، فضاهای عمومی را با چالش هایی جدی در زمینه کیفیت محیطی، تعاملات اجتماعی و رضایت شهروندان مواجه کرده است. در این راستا، فضاهای عمومی هوشمند با بهره گیری از فناوری های نوین، ظرفیت بالایی برای ارتقای کیفیت زندگی و تقویت تعاملات اجتماعی فراهم می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش طراحی فضاهای عمومی هوشمند در ارتقای کیفیت زندگی و تعاملات اجتماعی شهری انجام شده است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی با رویکرد کمی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته با طیف لیکرت پنج درجه ای از مدیران، کارشناسان و متخصصان حوزه مدیریت شهری جمع آوری شده است. روایی ابزار از طریق نظر خبرگان و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. تحلیل داده ها با بهره گیری از آمار توصیفی و استنباطی و نرم افزارهای SPSS و SmartPLS انجام شد. یافته ها نشان داد که طراحی فضاهای عمومی هوشمند تاثیر مثبت و معناداری بر کیفیت زندگی شهری و تعاملات اجتماعی دارد. استفاده از فناوری های هوشمند موجب افزایش ایمنی، بهبود دسترسی به خدمات، ارتقای کیفیت محیطی و ایجاد امکانات تعاملی در فضاهای عمومی می شود و زمینه افزایش حضور شهروندان و تقویت ارتباطات اجتماعی را فراهم می کند. این پژوهش تاکید می کند که ترکیب اصول طراحی شهری انسان محور با فناوری های هوشمند، شرط اصلی موفقیت فضاهای عمومی هوشمند است و می تواند به ایجاد محیط های شهری پویا، سرزنده و پاسخگو منجر شود.

کلیدواژه ها:

فضاهای عمومی هوشمند ، طراحی شهری ، کیفیت زندگی شهری ، تعاملات اجتماعی ، شهر هوشمند