بررسی تاثیر اقلیم در روند طراحی معماری بازارهای سنتی (نمونه موردی: بازار سنتی قزوین)

بازارها مهم ترین عامل ارتباطی و فضای شهری در شهرهای ایران به شمار می آیند. وجود بازار در شهرها بیانگر ارزش، رشد و موفقیت است و رابطه آن با جمعیت و بافت شهری و عکس العمل آن در مقابل مشکلات اجتماعی قابل توجه است. معماری پوشیده بازارهای شهری ایران، نتیجه تداوم تجربه های ارزشمندی است که در راستای انطباق با محیط و اقلیم و همچنین انطباق با عملکردهای گوناگون بازار به وجود آمده اند. تحقیق حاضر به چگونگی شکل گیری بازارهای سنتی و ویژگی معماری آن ها پرداخته است. اهمیت این تحقیق بر این است که علاوه بر شناسایی شهر از نظر اقلیم و بناهای موجود، به بررسی موقعیت بازار و عناصر آن و تاثیر اقلیم مربوطه در روند طراحی نیز پرداخته می شود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی تحلیلی است که به بررسی تاثیر اقلیم در خصوصیات اقلیمی معماری بازارهای سنتی پرداخته و در راستای نیل به اهداف پژوهش، بازارهای سنتی قزوین به عنوان نمونه موردی مورد مطالعه قرار گرفته و اقلیم، تاثیر اقلیم بر کاربر و محیط و روند طراحی در آن مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج تحقیق نشان می دهد که در روند طراحی معماری بازارهای سنتی و خصوصیات کالبدی آن ها، تلاش بی نظیری برای ایجاد یکپارچگی و وحدت در فضاهای گوناگون بازار در راستای مدیریت تاثیرات اقلیمی صورت گرفته و نحوه اتصال فضاهای بزرگ و کوچک با محور اصلی بازار، مجموعه ای به هم پیوسته، یکپارچه و منسجمی را پدید آورده است که پاسخ گوی نیازهای اقلیمی هر منطقه است.

کلیدواژه ها:

اقلیم ، روند طراحی ، معماری ، بازار سنتی ، قزوین