بررسی آزمایشگاهی انتقال حرارت جوشش جریانی فروسرد مخلوط ایزوپروپانول - آب درون یک مبدل حرارتی حلقوی عمودی

به منظور بررسی چالش فرآیند خنک سازی در صنعت این مطالعه انتقال حرارت جوششی فروسرد آب و محلول های آبی ایزوپروپانول را مورد بررسی قرار داده است. تاثیر متغیرهای فلاکس حرارتی، سرعت سیال، میزان فروسردی و غلظت محلول ایزوپروپانول بر ضرایب انتقال حرارت در اینجا مورد بررسی قرار گرفته است. دستگاه آزمایشگاهی شامل یک استوانه دارای هیتر داخلی و چندین ترموکوپل است که قابلیت تنظیم سرعت جریان، فلاکس و درجه حرارت را دارد. انتقال حرارت در دو فاز همرفتی اجباری و جوششی فروسرد رخ می دهد. افزایش فلاکس حرارتی هیتر و دبی حجمی سیال (۱.۵/۵ lit/min) و میزان فروسردی ۱۰ تا ۳۰ درجه هر کدام باعث بهبود ضریب انتقال حرارت جوششی فروسرد می شوند. غلظت بهینه ایزوپروپانول برابر ۲۰ بهترین ضریب انتقال حرارت جوششی فروسرد را نتیجه می دهد. آب خالص ضریب انتقال حرارت بالاتری نسبت به محلول ایزوپروپانول دارد. داده های آزمایشگاهی با نتایج محاسبات چندین مدل پیش بینی کننده ضریب انتقال حرارت مورد مقایسه قرار گرفتند و مدل محاسباتی Chen بهترین نتیجه را ارائه داد.

کلیدواژه ها:

خنک سازی ، آب ، ایزوپروپانول ، جوشش فروسرد ، ضریب انتقال حرارت