تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر کاهش اضطراب ورود به بازار کار در دانش آموزان هنرستان های کاردان دانش و فنی حرفه ای: مدل ساختاری نقش میانجی خودکارآمدی شغلی

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی (شامل مهارت های شناختی، هیجانی و اجتماعی) بر سطح اضطراب ورود به بازار کار در دانش آموزان مقطع متوسطه فنی حرفه ای و کاردان دانش انجام شده است.روش شناسی: این پژوهش از نظر هدف، توصیفی-تحلیلی و از نظر روش، با رویکرد کمی و استفاده از روش نیمه آزمایشی (گروه آزمایش و کنترل) اجرا شده است. جامعه آماری شامل دانش آموزان هنرستان های منتخب است که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد مهارت های زندگی (WHO) و مقیاس اضطراب آینده شغلی است.یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) نشان داد که آموزش برنامه ریزی شده مهارت های زندگی، به طور معناداری منجر به کاهش سطح اضطراب ورود به بازار کار می شود. همچنین، مشخص شد که «خودکارآمدی شغلی» نقش میانجی معناداری در این رابطه ایفا می کند؛ به این معنا که مهارت های زندگی ابتدا خودکارآمدی فرد را افزایش داده و سپس از طریق این متغیر، اضطراب را کاهش می دهد.نتیجه گیری: یافته ها حاکی از آن است که در نظام آموزشی فنی حرفه ای، علاوه بر تمرکز بر مهارت های سخت (Hard Skills)، باید بر توسعه مهارت های نرم (Soft Skills) جهت تسهیل گذار از مدرسه به محیط کار تاکید شود.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، اضطراب ورود به بازار کار ، کاردان دانش ، فنی حرفه ای ، خودکارآمدی شغلی ، اشتغال پذیری.