بررسی نقش وتاثیر هوش مصنوعی برتضعیف زندگی دینی انسان

گسترش هوش مصنوعی در جهان معاصر، یک تحول فنی یا ابزاری نیست؛، بلکه پدید ه ای است که در لایه های عمیق تر حیات انسانی، از جمله معرفت دینی، هویت و سبک زندگی اثر می گذارد. این پژوهش با هدف بررسی چالش های هوش مصنوعی برای سبک زندگی دینی، به ویژه در زمینه های اختیار، حریم خصوصی، تعاملات انسانی، مرجعیت دینی و پیوند انسان با امر الهی و مقدس، سامان یافته است.مسئله ی اصلی مقاله آن است که هوش مصنوعی می تواند به جای خدمت به انسان ، به تولید عقلانیت ابزاری و دین زدایی در فضای دیجیتال بینجامد.پژوهش حاضر با تکیه بر منابع دینی، فلسفی و پژوهش های معاصر در حوزه ی هوش مصنوعی و دین نشان می دهد که فناوری های هوشمند، اگر فاقد چارچوب اخلاقی و دینی باشند؛ می توانند به تضعیف استقلال معنوی، نقض حریم خصوصی، کاهش روابط حضوری و سطحی سازی فهم دین منجر شوند. در مقابل، مقاله بر این نکته تاکید می کند که مواجهه ی درست با هوش مصنوعی نه در مخالفت مطلق با آن بلکه در تنظیم نسبت آن با مبانی و اصول معرفت دینی، ارتقای سواد رسانه ای، صیانت از کرامت انسانی و اعمال حاکمیت مرجعیت دینی بر طراحی و کاربرد فناوری است. یافته های مقاله نشان می دهد که حفظ سبک زندگی دینی در عصر هوش مصنوعی نیازمند رویکردی تلفیقی از ایمان، آگاهی انتقادی و حضور فعال نهادها در فضای دیجیتال است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، عقلانیت ابزاری ، الهیات سایبر ، حریم خصوصی ، سکولاریزم ، سبک زندگی دینی.