بررسی الگوی ساختاری رابطه کیفیت تعامل معلم–دانش آموز با کاهش رفتارهای چالش برانگیز کلاسی: نقش میانجی جو عاطفی کلاس و امنیت روانی ادراک شده دانش آموزان

این مقاله با هدف بررسی الگوی ساختاری رابطه کیفیت تعامل معلم–دانش آموز با کاهش رفتارهای چالش برانگیز کلاسی: نقش میانجی جو عاطفی کلاس و امنیت روانی ادراک شده دانش آموزان نگاشته شده است.هوش هیجانی معلمان، شامل توانایی شناخت، درک و مدیریت هیجان های خود و دیگران، نقش بسزایی در شکل گیری محیط یادگیری مثبت دارد. پژوهش های متعدد داخلی و خارجی نشان می دهد که معلمان دارای هوش هیجانی بالا، با ارتباط موثر، همدلی، مدیریت استرس و ایجاد انگیزه، قادر به بهبود جو روانی-اجتماعی کلاس هستند. جو روانی-اجتماعی مثبت که مشخصه آن احترام متقابل، حمایت گری، انسجام و مشارکت است، به نوبه خود احساس تعلق و امنیت دانش آموزان را افزایش داده و زمینه را برای کاهش چشمگیر رفتارهای نامناسب (مانند پرخاشگری، بی انگیزگی و بی نظمی) فراهم می کند. این مقاله با مرور نظام مند یافته های پژوهشی، به تبیین مکانیسم های این رابطه می پردازد و بر اهمیت توجه به رشد هوش هیجانی در برنامه های تربیت معلم و آموزش های ضمن خدمت تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

کلید واژه ها : معلم ، هوش هیجانی ، مدرسه ، دانش آموزان.