تبیین الگوی نظام مند تعامل خانواده، مدرسه و نهادهای محلی در پرورش سرمایه اجتماعی و مسئولیت پذیری مدنی دانش آموزان

احساس تعلق به مدرسه، به عنوان درجه ای که دانش آموزان احساس می کنند توسط دیگران در محیط مدرسه پذیرفته، مورد احترام و حمایت قرار می گیرند و با آن محیط پیوند عاطفی دارند، یکی از مولفه های کلیدی سلامت روانی-اجتماعی و موفقیت تحصیلی محسوب می شود. این مقاله با هدف تبیین الگوی نظام مند تعامل خانواده، مدرسه و نهادهای محلی در پرورش سرمایه اجتماعی و مسئولیت پذیری مدنی دانش آموزان نگاشته شده است. عوامل موثر در چهار سطح فردی (مانند عزت نفس و مهارت های اجتماعی)، خانوادگی (مانند حمایت والدین و سبک فرزندپروری)، مدرسه ای (مانند کیفیت روابط معلم-دانش آموز، انصاف قوانین و مشارکت دانش آموزان) و اجتماعی-فرهنگی مورد بررسی قرار می گیرند. پیامدهای احساس تعلق قوی به مدرسه نیز در دو حوزه مثبت (مانند پیشرفت تحصیلی، انگیزه یادگیری، سلامت روان و رفتارهای اجتماعی مطلوب) و پیامدهای منفی احساس تعلق ضعیف (مانند افت تحصیلی، ترک تحصیل، اضطراب و افسردگی و رفتارهای پرخطر) تحلیل می شوند. بر اساس مرور منابع داخلی و خارجی، تقویت احساس تعلق دانش آموزان نیازمند تلاش هماهنگ و برنامه ریزی شده ای در تمام سطوح به ویژه در محیط مدرسه است و می تواند به عنوان عاملی پیشگیرانه در برابر بسیاری از آسیب های فردی و اجتماعی عمل کند.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: احساس تعلق به مدرسه ، عوامل مدرسه ای ، پیشرفت تحصیلی ، سلامت روان ، دانش آموزان.