بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموز پایه یازدهم در درس شیمی از طریق تقویت خودکارآمدی؛ یک مطالعه اقدام پژوهی

هدف از پژوهش حاضر، بهبود عملکرد تحصیلی یکی از دانش آموزان پایه یازدهم در درس شیمی از طریق تقویت احساس خودکارآمدی و اجرای راهکارهای آموزشی مبتنی بر اقدام پژوهی بود. مسئله پژوهش زمانی شکل گرفت که دانش آموز مورد مطالعه، علاوه بر افت تحصیلی و کسب نمره پایین در درس شیمی، از انگیزه اندک، اعتمادبه نفس پایین و مشارکت محدود در فعالیت های کلاسی برخوردار بود. پژوهش حاضر با روش اقدام پژوهی انجام شد و اطلاعات مورد نیاز از طریق مشاهده مستقیم، گفت وگو با دانش آموز، بررسی آزمون ها و تکالیف، مطالعه سوابق تحصیلی و مشورت با همکاران گردآوری شد. پس از تحلیل اطلاعات، مجموعه ای از راهکارهای آموزشی و حمایتی شامل برقراری ارتباط موثر با دانش آموز، استفاده از تشویق و بازخوردهای مثبت، طراحی فعالیت های متناسب با سطح توانایی، برنامه ریزی درسی و پیگیری مستمر اجرا شد. نتایج نشان داد که اجرای این راهکارها موجب افزایش انگیزه، تقویت احساس خودکارآمدی، بهبود مشارکت در فعالیت های کلاسی و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموز شد. یافته های پژوهش بیانگر آن است که اقدام پژوهی می تواند به عنوان روشی موثر در شناسایی و حل مسائل آموزشی کلاس درس مورد استفاده معلمان قرار گیرد و نقش مهمی در بهبود کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری داشته باشد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: اقدام پژوهی ، خودکارآمدی ، عملکرد تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، درس شیمی ، دانش آموز پایه