بررسی اثربخشی پلتفرم های یادگیری هوشمند در شخصی سازی آموزش و ارتقای انگیزش تحصیلی دانش آموزان

فناوری با تحلیل داده های گسترده آموزشی و رفتاری دانش آموزان، امکان طراحی مسیرهای یادگیری منحصربه فرد، ارائه محتوای سازگار با سبک یادگیری و سرعت پیشرفت هر فرد، و شناسایی به موقع شکاف های دانشی را فراهم می سازد. شخصی سازی فرآیند یادگیری با استفاده از هوش مصنوعی، یکی از تحولات بنیادین در عرصه آموزش و پرورش معاصر است. با این حال، این سطح از شخصی سازی مستلزم جمع آوری، پردازش و تحلیل حجم عظیمی از داده های حساس دانش آموزان، از جمله اطلاعات تحصیلی، رفتاری، شناختی و گاهی حتی زیست سنجی (بیومتریک) است. این امر چالش های اخلاقی عمیقی را در حوزه حریم خصوصی برمی انگیزد. نگرانی هایی همچون عدم رضایت آگاهانه، امکان سوءاستفاده از داده ها، ایجاد تبعیض الگوریتمی، و نقض حریم شخصی دانش آموزان از جمله مهم ترین این چالش ها هستند. به عنوان مثال، زاهد و همکاران (۱۴۰۱) در پژوهشی داخلی به خطر "شیءانگاری دانش آموز" و تبدیل شدن او به یک "داده صرف" در چنین سیستم هایی اشاره کرده اند. از سوی دیگر، پژوهش های بین المللی مانند مطالعه زیمنس و بیکر (۲۰۱۲) در حوزه یادگیری آزاد، و نیز تحقیقات گسترده محققانی چون استاک (۲۰۲۱) هشدار می دهند که فقدان چارچوب های نظارتی محکم می تواند به ایجاد یک "نظام نظارتی پاناپتیکون" در محیط های آموزشی بینجامد.

کلیدواژه ها:

کلید واژه ها : هوش مصنوعی ، معلم ، دانش آموزان ، مدرسه.