بررسی الگوی ساختاری رابطه سبک های دلبستگی با انگیزه تحصیلی با تاکید بر نقش واسطه ای سازگاری اجتماعی

انگیزه تحصیلی، نیروی محرک اصلی یادگیری و پیشرفت دانش آموزان و دانشجویان است، اما ریشه های آن تنها به عوامل آموزشی یا هوش فرد محدود نمی شود. پژوهش های روانشناختی نشان داده اند که کیفیت روابط عاطفی اولیه، به ویژه سبک دلبستگی شکل گرفته در کودکی، نقش بنیادینی در چگونگی رویارویی فرد با چالش های تحصیلی و میزان اشتیاق او برای کسب دانش دارد. این مقاله به بررسی الگوی ساختاری رابطه سبک های دلبستگی با انگیزه تحصیلی با تاکید بر نقش واسطه ای سازگاری اجتماعی می پردازد. یافته های نظری حاکی از آن است که دلبستگی ایمن، از طریق ایجاد حس امنیت روانی و اعتماد به توانایی ها، زمینه ساز انگیزه درونی پایدار میشود؛ درحالی که سبک های ناایمن اغلب با ترس از شکست، وابستگی بیش ازحد به تایید دیگران یا بی تفاوتی تحصیلی همراه هستند. همچنین، نقش واسطه ای متغیرهایی چون خودتنظیمی و حمایت اجتماعی در این رابطه مورد بحث قرار میگیرد. در پایان، راهکارهایی برای بهبود انگیزه تحصیلی از طریق اصلاح الگوهای دلبستگی در محیط خانواده و مدرسه ارائه میشود. این مقاله با تاکید بر کاربردهای تربیتی، ضرورت توجه به سلامت عاطفی را در کنار آموزش های شناختی یادآور می شود.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: سبک دلبستگی ، انگیزه تحصیلی ، خودکارآمدی ، روابط عاطفی ، یادگیری خود تنظیم