چالش های مدل های زبانی بزرگ حقوقی: استدلال، دانش و توهم

مدل های زبانی بزرگ (LLMs) در سال های اخیر تحولی عظیم را در حوزه های مختلف از جمله حقوق ایجاد کرده اند. نظام های حقوقی کشورهای پیشرو، به هدف افزایش سرعت، کاهش هزینه ها و بهبود دسترسی عمومی به عدالت به استفاده از این فناوری ها روی آورده اند. با این وجود، استفاده از مدل های زبانی بزرگ در حوزه حقوق با چالش هایی جدی و بنیادین روبرو است که نادیده انگاشتن آنها می تواند پیامدهایی جبران ناپذیر داشته باشد. در این مقاله سه چالش اساسی در این حوزه مورد بررسی قرار گرفته اند که عبارتند از: چالش استدلال حقوقی- اینکه آیا مدل های زبانی بزرگ واقعا توانایی استدلال به شیوه حقوقدانان را دارند یا صرفا الگوهایی زبانی را تکرار می کنند؛ چالش دانش حقوقی- اینکه مدل های عمومی چقدر از قوانین، رویه ها و مفاهیم تخصصی حقوقی آگاهی دارند و چگونه می توان دانش حقوقی را به آنها تزریق نمود؛ و چالش توهم و خطا- پدیده ای که در آن مدل ها با نهایت اطمینان، اطلاعات نادرست یا جعلی را تولید می کنند که در حوزه حقوق می تواند فاجعه بار باشد. همچنین، مروری بر روش های ارزیابی و بهبودی که در تجارب جهانی برای مواجهه با این چالش ها به کار گرفته شده اند صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که اگرچه مسیر استفاده از مدل های زبانی بزرگ در حقوق اجتناب ناپذیر است، اما این مسیر پر از چالش های جدی است و ورود به آن نیازمند آگاهی کامل، برنامه ریزی دقیق و بهره گیری از تجارب جهانی است. افزون بر این، با نگاهی به نظام حقوقی ایران توصیه هایی برای حرکت آگاهانه در این مسیر ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مدل های زبانی بزرگ ، استدلال حقوقی ، دانش حقوقی ، توهم ، هوش مصنوعی مولد