چارچوب حقوقی رفع تداخلات ثبتی املاک شهرداری با اسناد عادی در بافت های فرسوده

تداخلات ثبتی میان اراضی متعلق به شهرداری و املاک فاقد سند رسمی در بافت های فرسوده شهری، یکی از مهمترین موانع اجرای طرح های عمرانی و نوسازی شهری محسوب می شود و همواره چالش های حقوقی و اجرایی متعددی را برای مدیریت شهری به همراه داشته است. این مقاله با هدف تدوین یک چارچوب حقوقی عملیاتی و گام به گام برای رفع این گونه تداخلات، به بررسی ظرفیت های قانونی موجود در نظام حقوقی ایران می پردازد. محوریت اصلی این پژوهش بر تلفیق سازوکارهای پیش بینی شده در قانون جامع حدنگار کاداستر کشور مصوب ۱۳۹۳، قانون تعیین تکلیف وضعیت ثبتی اراضی و ساختمان های فاقد سند رسمی مصوب ۱۳۹۰، قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول مصوب ۱۴۰۰ و ماده ۹ قانون حمایت از احیاء، بهسازی و نوسازی بافت های فرسوده و ناکارآمد شهری مصوب ۱۳۸۹ استوار است. یافته های پژوهش نشان می دهد که با بهره گیری از ظرفیت هیات های حل اختلاف ثبتی و شوراهای سازش، می توان بدون نیاز به طرح دعاوی متعدد و زمان بر در دادگاه های عمومی، نسبت به تعیین تکلیف این تداخلات اقدام نمود. چارچوب پیشنهادی در شش گام اصلی شامل شناسایی و مستندسازی اراضی، استعلام وضعیت ثبتی، بررسی و تطبیق اسناد عادی، برگزاری جلسات سازش، ارجاع به هیات حل اختلاف ثبتی و ثبت نهایی سند مالکیت تدوین گردیده است. اجرای این چارچوب ضمن کاهش قابل توجه پرونده های قضایی مطروحه علیه شهرداری، به تسریع در فرآیند تعیین تکلیف اراضی، افزایش اعتماد شهروندان و در نهایت تحقق اهداف بازآفرینی شهری در بافت های فرسوده منجر خواهد شد. خروجی نهایی مقاله، یک دفترچه راهنمای اجرایی شامل فرم شناسایی و دسته بندی تداخلات، چک لیست مستندسازی اسناد عادی، دستورالعمل برگزاری جلسات سازش و الگوی صورتجلسه توافق است که کارشناس املاک شهرداری می تواند در هر منطقه برای حل پرونده های مشابه از آن استفاده کند.

کلیدواژه ها:

تداخلات ثبتی ، اسناد عادی ، بافت فرسوده ، هیات حل اختلاف ثبتی ، حدنگار