روانشناسی رنگ در اشعار منوچهری دامغانی

در روانشناسی نوین ((رنگ)) و ((رنگ ها)) یکی از معیار های سنجش شخصیت بشمار می آید تا جای که امروزه - به عقیده بسیاری بزرگان ادب و هنر جهان_ رنگ مهمترین عنصر در بروز خلاقیت های هنری است. انتخاب رنگ ها در عرصه هنر نمایی شاعر خواه به صورت خود آگاه و خواه ناخود آگاه نمی تواند بی تاثیر باشد و انتخاب و گزینش هر رنگ از سوی شاعر نوعی جهان بینی است نسبت به هستی و پدیده های آن.با کمی ژرف نگری در میزان بسامد واژگان رنگین در آثار هر شاعر می توان بسیاری از خصوصیات خلقی و رفتاری شاعر پی برد و از دنیای درون و بیرون او آگاه شد.بین ترکیبات رنگی که افراد به اراده و سلیقه خود ایجاد می کنندو ویژگی های شخصیتی و رنگ های ذهنی فرد ارتباط مستقیمی وجود دارد.انسانها علاقه زیادی به ترکیبات رنگی چهره و ظاهر خود دارندو از سویی دیگر، رنگ های وجود داردکه نشان دهنده رنگ های ذهنی و شخصیتی فرد است و روحیه وی را نشان می دهد.ما در این مقاله سعی داریم که با توجه به استفاده رنگ ها در اشعار منوچهری دامغانی از راهی علمی تر به پاره ای از خصوصیات خلقی و رفتاری او پی ببریم و تاثیر رنگ ها را در زندگی و شخصیت او نمایان سازیم.

کلیدواژه ها:

منوچهری دامغانی ، روانشناسی ، رنگ ، رنگواره