دیدگاه شهید مرتضی مطهری در مورد شاعران پارسی گوی (سعدی، حافظ و مولوی)

هدف از این مقاله، تبیین و تحلیل دیدگاه های شهید مرتضی مطهری، اندیشمند برجسته معاصر ایران، نسبت به سه شاعر بزرگ پارسی گوی، یعنی سعدی، حافظ و مولوی است. شناخت جایگاه این شاعران در منظومه فکری مطهری، نه تنها برای درک عمیق تر ادبیات فارسی، بلکه برای فهم پیوند میان فلسفه، عرفان، اخلاق و هویت ملی در اندیشه اسلامی ضروری است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با رویکردی کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که مطهری سعدی، حافظ و مولوی را «سه ستون فکری و فرهنگی ایران» می داند. سعدی به عنوان «آموزگار اخلاق و عقلانیت عملی» شناخته می شود که با زبانی ساده، مفاهیم اخلاقی را به توده مردم آموزش داده است. حافظ به عنوان «پیام آور آزادگی و حقیقت جویی» معرفی می گردد که شعرش تفسیری شاعرانه از قرآن و بازتاب دهنده ی نفوذ معارف قرآنی در جان اوست. مولوی نیز به عنوان «عارف فلسفی و شورانگیز» شناخته می شود که عرفان را از انزوا خارج کرده و وارد متن زندگی نموده و عشق را نیروی محرکه ی کمال انسانی می داند.

کلیدواژه ها:

شهید مرتضی مطهری ، ادبیات فارسی ، سعدی ، حافظ ، مولوی ، عرفان ، فلسفه