رواج اندیشه فردگرایی، تنهایی و وابستگی افراطی انسان معاصر به فضای مجازی

موضوع اصلی این پژوهش، واکاوی سه گانه «رواج اندیشه فردگرایی، تنهایی و وابستگی افراطی انسان معاصر به فضای مجازی» و تحلیل روابط متقابل و آسیب های ناشی از آن است. در عصر حاضر، تحولات فرهنگی و تکنولوژیک موجب دگرگونی بنیادین در سبک زندگی و مناسبات اجتماعی شده است.این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از منابع اسنادی و کتابخانه ای به کالبدشکافی چگونگی پیوند این سه متغیر می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که رواج اندیشه فردگرایی مدرن با اصالت دادن به منافع شخصی و تضعیف پیوندهای سنتی و خانوادگی، زمینه ساز شکل گیری تنهایی ساختاری و وجودی در انسان معاصر شده است.در مواجهه با این خلاء عاطفی و روانی، انسان معاصر به فضای مجازی و شبکه های اجتماعی به عنوان پناهگاهی کم هزینه و دسترس پذیر روی می آورد؛ اما ماهیت سطحی، نمایش محور و منقطع ارتباطات مجازی نه تنها تنهایی او را درمان نمی کند، بلکه از طریق فعال سازی سیستم پاداش مغز و ایجاد اضطراب مقایسه ای، فرد را در چرخه ای بازگشتی از وابستگی افراطی و انزوای شدیدتر گرفتار می سازددر نهایت، راهکارهای علمی در دو سطح فردی و اجتماعی جهت برون رفت از این چرخه آسیب زا تبیین شده است.

کلیدواژه ها:

فردگرایی ، تنهایی ، وابستگی افراطی به فضای مجازی ، انسان معاصر ، اعتیاد رفتاری ، شبکه اجتماعی.