تحلیل تجربی اثر املاح محلول در آب مصرفی و درصدهای مختلف میکروسیلیس بر رفتار مکانیکی بتن های پرمقاومت حاوی سنگدانه های سیلیسی

در این پژوهش به بررسی تاثیر ترکیبی املاح حل شده در آب مصرفی و میزان های متفاوت میکروسیلیس بر ویژگی های مکانیکی بتن های پرمقاومت دارای سنگدانه های سیلیسی پرداخته شده است. برای این منظور ۴۱ طرح اختلاط بتن با درصدهای مختلف میکروسیلیس از صفر تا ۴۰ درصد وزنی نسبت به سیمان تهیه شد. در ساخت نمونه ها از آبی با مقادیر مشخص یون های سولفات، کلرید، منیزیم و سدیم استفاده شد تا شرایطی نزدیک به واقعیت کارگاهی ایجاد گردد. آزمون هایی نظیر مقاومت فشاری، مقاومت کششی غیرمستقیم، آزمایش اسلامپ و چگالی بتن سخت شده انجام گرفت. داده ها حاکی از آن است که وجود میزان محدودی از املاح در آب، به ویژه در کنار درصدهای بهینه ای از میکروسیلیس (حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد) می تواند به افزایش قابل توجه خواص مکانیکی بتن منجر شود اما در مقادیر بالاتر، افت در کارایی و کاهش مقاومت های مکانیکی مشاهده شد.

کلیدواژه ها:

بتن پر مقاومت ، میکروسیلیس ، آب با املاح ، مقاومت کششی ، مقاومت فشاری