برج مسکونی (ساختمان اقامتی) با رویکرد معماری پایدار

امروزه نگرش کمی به مسکن و توجه به رفع کمبودها از طرفی و محور قراردادن سودآوری از طرف دیگر، به نادیده گرفتن بسیاری از نیازهای انسانی و ضرورت های معماری انجامیده است. مسکن در معنای محتوایی خود بر مفاهیمی چون آسایش، آرامش، امنیت روح و روان و محملی که این نیازها را تحقق می بخشد همراه است. اساس اصول معماری مسکن مطلوب باید پاسخگوی ضرورت های پایداری، استحکام، زیبایی و انطباق کارکردهای بنا با نیازهای استفاده کنندگان باشد. مسکن باید محلی برای آسایش ساکنان در ابعاد عینی و ذهنی و در واقع جایی باشد که تن و جان در آن بیاساید. از این رو بی توجهی به این اصول و مفاهیم سبب شده تا بسیاری از واحدهای مسکونی عرضه شده فاقد ارزش های معمارانه و ویژگی های لازم برای برآوردن نیازهای مردم باشند. از این رو طراحی پایدار نوعی از طراحی است که قصد دارد به نیازهای امروز بدون آسیب به منابع نسل های آینده پاسخ دهد. در طراحی پایدار باید به پایداری اجتماعی و اقتصادی به اندازه مصرف انرژی و تاثیر محیطی ساختمان ها و شهرها اهمیت داده شود.

کلیدواژه ها:

مسکن ، مجتمع مسکونی ، سرزندگی و کیفیت محیط پایدار