تاثیر الگوهای دلبستگی بر شکل گیری اضطراب اجتماعی در نوجوانان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر الگوهای دلبستگی بر شکل گیری اضطراب اجتماعی در نوجوانان بود. با توجه به نقش بنیادی روابط اولیه والد–کودک در ایجاد احساس امنیت و تنظیم هیجانی، فرض شد سبک های دلبستگی ناایمن می توانند زمینه ساز افزایش اضطراب اجتماعی در دوره نوجوانی باشند. این مطالعه به روش توصیفی–همبستگی و با استفاده از نمونه ای ۳۲۰ نفری از نوجوانان ۱۲ تا ۱۸ سال انجام شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تجارب در روابط نزدیک (ECR-R) برای سنجش دلبستگی و مقیاس اضطراب اجتماعی نوجوانان (SAS-A) بود. تحلیل داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون، تحلیل واریانس و مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد دلبستگی ایمن با اضطراب اجتماعی رابطه منفی و معنادار دارد، در حالی که سبک های دلبستگی اضطرابی و اجتنابی به طور مثبت و معنادار اضطراب اجتماعی را پیش بینی می کنند. همچنین سبک دلبستگی اضطرابی قوی ترین عامل مرتبط با افزایش اضطراب اجتماعی بود. یافته ها بیانگر نقش مهم الگوی دلبستگی در تبیین آسیب پذیری نوجوانان در برابر اضطراب اجتماعی است. بر اساس نتایج، تقویت دلبستگی ایمن و آموزش مهارت های تنظیم هیجان می تواند به عنوان رویکردی موثر برای پیشگیری و مداخله در اضطراب اجتماعی نوجوانان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

دلبستگی ، اضطراب اجتماعی ، نوجوانان ، الگوهای دلبستگی ، روان شناسی رشد