استرس پس از سانحه ثانویه در خانواده ها و وابستگان افراد درگیر مستقیم در جنگ مروری تحلیلی بر سازوکارهای انتقال تروما، پیامدها و راهبردهای مداخله

جنگ یکی از شدیدترین رویدادهای آسیب زای انسانی محسوب می شود که پیامدهای گسترده ای بر سلامت روان افراد درگیر مستقیم در آن بر جای می گذارد. با این حال، پژوهش های دهه های اخیر نشان داده اند که آثار روان شناختی جنگ تنها به نظامیان یا قربانیان مستقیم محدود نمی شود، بلکه می تواند به اعضای خانواده و نزدیکان آنان نیز منتقل شود. این پدیده در ادبیات روان شناسی با عنوان «استرس پس از سانحه ثانویه» شناخته می شود. هدف این مقاله بررسی مفهوم استرس پس از سانحه ثانویه در خانواده ها و وابستگان افراد درگیر جنگ و تحلیل سازوکارهای انتقال تروما، عوامل خطر و عوامل محافظت کننده و پیامدهای روان شناختی آن است. روش پژوهش حاضر مرور تحلیلی مطالعات داخلی و خارجی در حوزه انتقال تروما در خانواده های افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه است. یافته ها نشان می دهد که همسران و فرزندان افراد درگیر جنگ به دلیل مواجهه مستمر با علائم تروما، در معرض مشکلاتی مانند اضطراب، افسردگی، استرس ثانویه، تعارضات زناشویی و اختلال در کارکرد خانوادگی قرار دارند. همچنین عواملی مانند شدت علائم PTSD در فرد آسیب دیده، سطح حمایت اجتماعی، کیفیت روابط خانوادگی و منابع مقابله ای می توانند در شدت تجربه استرس ثانویه نقش تعیین کننده داشته باشند. نتایج این مطالعه بر اهمیت طراحی مداخلات خانواده محور، توسعه شبکه های حمایتی اجتماعی و افزایش دسترسی به خدمات روان شناختی برای خانواده های افراد درگیر جنگ تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

استرس پس از سانحه ثانویه ، جنگ ، خانواده نظامیان ، انتقال تروما ، سلامت روان خانواده