نقش مدیر دوره اول متوسطه در پیشگیری از وابستگی شناختی دانش آموزان به هوش مصنوعی

این مقاله با هدف تبیین نقش مدیر دوره اول متوسطه در پیشگیری از وابستگی شناختی دانش آموزان به هوش مصنوعی تدوین شده است و بر این مسئله تمرکز دارد که استفاده بی ضابطه از ابزارهای هوشمند چگونه می تواند تلاش ذهنی، تفکر انتقادی، خودنظم دهی، خلاقیت و مسئولیت پذیری یادگیری دانش آموزان را تضعیف کند. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. یافته های مقاله نشان می دهد که مدیر مدرسه در دوره اول متوسطه، به دلیل جایگاه راهبری آموزشی و تربیتی، می تواند با تدوین سیاست روشن برای استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی، توانمندسازی معلمان، آگاه سازی خانواده ها، بازطراحی تکالیف، تقویت ارزشیابی فرایندمحور و ایجاد فرهنگ صداقت علمی، از تبدیل فناوری به جایگزین اندیشه جلوگیری کند. نتایج مقاله بیانگر آن است که ممنوعیت کامل ابزارهای هوشمند، راهکاری پایدار و تربیتی محسوب نمی شود، بلکه مدیریت آگاهانه، آموزش سواد هوش مصنوعی، تقویت استقلال شناختی و هدایت دانش آموزان به سوی تحلیل، پرسشگری و تولید پاسخ شخصی، مسیر موثرتری برای کاهش وابستگی شناختی به شمار می آید. بر این اساس، مدیر مدرسه باید هوش مصنوعی را از ابزار پاسخ دهی آماده به ابزار پشتیبان یادگیری عمیق تبدیل کند.

کلیدواژه ها:

مدیر مدرسه ، دوره اول متوسطه ، وابستگی شناختی ، هوش مصنوعی ، سواد هوش مصنوعی ، یادگیری مستقل