نقش هوش مصنوعی در روانشناسی تربیتی و بهبود عملکرد تحصیلی فراگیران امروز

مقاله حاضر با هدف تبیین نقش هوش مصنوعی در روانشناسی تربیتی و بهبود عملکرد تحصیلی فراگیران امروز تدوین شده است. مسئله اصلی مقاله آن است که گسترش ابزارهای هوشمند، تنها یک تحول فناورانه نیست، بلکه بر شیوه شناخت، انگیزش، خودتنظیمی، بازخوردپذیری و کیفیت یادگیری اثر می گذارد. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. در این چارچوب، نخست مفهوم هوش مصنوعی در پیوند با روانشناسی تربیتی بررسی می شود و سپس نقش آن در شناخت نیازهای یادگیری، شناسایی خطاهای ذهنی، تقویت انگیزش تحصیلی، شخصی سازی آموزش، بازخورد فوری و پایش پیشرفت فراگیران تحلیل می گردد. یافته های مقاله نشان می دهد که هوش مصنوعی زمانی می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی کمک کند که در خدمت تصمیم گیری تربیتی معلم، تقویت تفکر مستقل و حمایت از یادگیری عمیق قرار گیرد. همچنین نتایج بیانگر آن است که استفاده نادرست از ابزارهای هوشمند ممکن است وابستگی ذهنی، کاهش کوشش شناختی و ضعف در تحلیل فردی را افزایش دهد. بنابراین، بهره گیری موثر از هوش مصنوعی در آموزش نیازمند راهبری معلم، سواد فناورانه، ملاحظات اخلاقی و طراحی تربیتی هدفمند است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، روانشناسی تربیتی ، عملکرد تحصیلی ، یادگیری هوشمند ، انگیزش تحصیلی ، بازخورد آموزشی