کاربرد هوش مصنوعی در روانشناسی تربیتی و ارتقای انگیزش یادگیری دانش آموزان مدارس

این مقاله با هدف تبیین کاربرد هوش مصنوعی در روانشناسی تربیتی و بررسی نقش آن در ارتقای انگیزش یادگیری دانش آموزان مدارس تدوین شده است. مسئله اصلی مقاله آن است که چگونه ابزارهای هوشمند می توانند با شناخت تفاوت های فردی، تحلیل الگوهای یادگیری، ارائه بازخورد بهنگام و پشتیبانی از مسیرهای شخصی سازی شده، زمینه افزایش علاقه، مشارکت، خودکارآمدی و پایداری تحصیلی دانش آموزان را فراهم کنند. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. در این چارچوب، مفاهیم اصلی روانشناسی تربیتی مانند انگیزش درونی، انگیزش بیرونی، خودتنظیمی، احساس شایستگی، هدف گذاری تحصیلی و هیجان های یادگیری در ارتباط با قابلیت های هوش مصنوعی بررسی می شود. یافته های مقاله نشان می دهد که بهره گیری سنجیده از هوش مصنوعی می تواند با فراهم کردن تمرین های متناسب با توانایی دانش آموز، کاهش تجربه شکست، افزایش دریافت بازخورد سازنده و تقویت احساس پیشرفت، انگیزش یادگیری را بهبود بخشد. با این حال، کارآمدی این ابزارها وابسته به نقش راهبرانه معلم، رعایت عدالت آموزشی، حفظ حریم اطلاعاتی و جلوگیری از وابستگی دانش آموز به پاسخ های آماده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، روانشناسی تربیتی ، انگیزش یادگیری ، دانش آموزان ، یادگیری شخصی سازی شده ، بازخورد هوشمند