کاربست هوش مصنوعی در برنامه ریزی و اجرای فعالیت های تربیتی و پرورشی مدرسه

کاربست هوش مصنوعی در برنامه ریزی و اجرای فعالیت های تربیتی و پرورشی مدرسه، پاسخی نو به ضرورت ساماندهی دقیق تر، عادلانه تر و هدفمندتر فرایندهای غیرآموزشی مدرسه است. هدف این مقاله تبیین جایگاه هوش مصنوعی در شناخت نیازهای تربیتی دانش آموزان، طراحی برنامه های پرورشی، پشتیبانی از اجرای فعالیت های فرهنگی، اخلاقی، اجتماعی و مشاوره ای و تقویت نقش عوامل انسانی مدرسه در تصمیم سازی تربیتی است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است و با مرور مفاهیم، دیدگاه ها و کاربردهای نوین، تلاش می کند تصویری منسجم از ظرفیت ها و الزامات این فناوری در مدرسه ارائه دهد. یافته های تحلیلی نشان می دهد هوش مصنوعی می تواند در شناسایی الگوهای رفتاری، تنظیم تقویم پرورشی، تولید محتوای متناسب با سن و نیاز دانش آموز، پیگیری مشارکت، دریافت بازخورد و طراحی برنامه های پیشگیرانه نقش موثری داشته باشد، اما این نقش زمانی ارزشمند است که با نظارت مدیر، معاون پرورشی، معلم، مشاور و خانواده همراه شود. نتیجه مقاله بیانگر آن است که هوش مصنوعی نباید جایگزین رابطه انسانی، قضاوت تربیتی و مسئولیت اخلاقی مدرسه شود، بلکه باید به عنوان ابزار پشتیبان، در خدمت ارتقای کیفیت فعالیت های تربیتی و پرورشی قرار گیرد و زمینه تصمیم های آگاهانه، ایمن، مسئولانه و متناسب با فرهنگ مدرسه را امروز فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فعالیت های تربیتی ، برنامه ریزی پرورشی ، مدرسه هوشمند ، تصمیم سازی تربیتی ، اخلاق آموزشی