ارتباط اضطراب ریاضی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان متوسطه

این مقاله با هدف تبیین ارتباط اضطراب ریاضی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان متوسطه تدوین شده و می کوشد نشان دهد که یادگیری ریاضی تنها به توانایی شناختی، تمرین درسی و مهارت حل مسئله وابسته نیست، بلکه وضعیت هیجانی دانش آموز نیز در کیفیت یادگیری و میزان موفقیت او نقش تعیین کننده دارد. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی- توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. یافته های مقاله نشان می دهد اضطراب ریاضی می تواند از راه کاهش تمرکز، اختلال در حافظه فعال، ترس از خطا، اجتناب از تمرین، افت مشارکت کلاسی و تضعیف اعتماد تحصیلی، عملکرد دانش آموزان را در درس ریاضی کاهش دهد. همچنین تجربه شکست های پیشین، فشار نمره، مقایسه نادرست، شیوه تدریس خشک، بازخوردهای سرزنش آمیز و انتظارات افراطی خانواده از عوامل تشدیدکننده این اضطراب به شمار می روند. نتایج مقاله بیانگر آن است که کاهش اضطراب ریاضی نیازمند ایجاد فضای روانی امن، استفاده از روش های تدریس فعال، تقویت خودکارآمدی، ارائه بازخورد سازنده، توجه به تفاوت های فردی و طراحی برنامه های حمایتی برای دانش آموزان دارای ضعف پایه ای است. بر این اساس، مدیریت علمی اضطراب ریاضی می تواند زمینه بهبود نگرش، افزایش انگیزه و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان متوسطه را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ریاضی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان متوسطه ، خودکارآمدی ، یادگیری ریاضی ، افت تحصیلی