بررسی هوش مصنوعی در روانشناسی تربیتی و کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان مدارس

این مقاله با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در روانشناسی تربیتی و کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان مدارس تدوین شده است. اضطراب تحصیلی یکی از عوامل اثرگذار بر تمرکز، حافظه، انگیزش، اعتمادبه نفس و عملکرد یادگیری دانش آموزان به شمار می رود و در صورت بی توجهی می تواند زمینه ساز افت تحصیلی، اجتناب از یادگیری و کاهش مشارکت کلاسی شود. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. یافته های مقاله نشان می دهد هوش مصنوعی، در صورت استفاده آگاهانه و تربیتی، می تواند از راه شناسایی الگوهای یادگیری، ارائه بازخورد فوری، طراحی مسیرهای یادگیری شخصی سازی شده، کاهش ترس از خطا، تقویت خودتنظیمی و پشتیبانی از دانش آموزان دارای دشواری یادگیری، در کاهش فشارهای روانی مرتبط با تحصیل نقش موثری داشته باشد. نتایج همچنین بیانگر آن است که کاربست هوش مصنوعی بدون نظارت معلم، مشاور و خانواده می تواند پیامدهایی مانند وابستگی شناختی، کاهش تعامل انسانی، نگرانی درباره حریم خصوصی و دریافت بازخوردهای نادرست را به همراه داشته باشد. بر این اساس، بهره گیری از هوش مصنوعی در مدرسه زمانی می تواند به کاهش اضطراب تحصیلی کمک کند که با رویکرد انسان محور، اخلاقی، حمایتی و متناسب با نیازهای فردی دانش آموزان اجرا شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، روانشناسی تربیتی ، اضطراب تحصیلی ، یادگیری شخصی سازی شده ، خودتنظیمی یادگیری ، سلامت روان مدرسه