اختلالات یادگیری ناشی از فناوری های نوین در مقاطع مختلف تحصیلی و نقش معلم در شناسایی، پیشگیری و مداخله های آموزشی

فناوری های نوین آموزشی با وجود ظرفیت های گسترده در دسترسی به منابع یادگیری، شخصی سازی آموزش و افزایش تنوع محتوای درسی، در صورت استفاده بی ضابطه می توانند زمینه ساز شکل گیری یا تشدید برخی اختلالات یادگیری در دانش آموزان شوند. هدف این مقاله بررسی اختلالات یادگیری ناشی از فناوری های نوین در مقاطع مختلف تحصیلی و تبیین نقش معلم در شناسایی، پیشگیری و مداخله های آموزشی است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی- توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. یافته های مقاله نشان می دهد که استفاده افراطی یا نادرست از ابزارهای دیجیتال می تواند با کاهش توجه پایدار، ضعف حافظه کاری، سطحی شدن پردازش اطلاعات، افت مهارت خواندن و نوشتن، کاهش خودنظم دهی، وابستگی به پاسخ های آماده و ضعف تعاملات اجتماعی همراه باشد. این پیامدها در دوره پیش دبستانی بیشتر در قالب ضعف زبان، تمرکز و مهارت های پایه، در دوره ابتدایی به صورت اختلال در خواندن، نوشتن و فهم، و در دوره متوسطه به شکل کاهش تفکر تحلیلی، افت انگیزه و وابستگی شناختی بروز می کند. نتیجه مقاله نشان می دهد که معلم با مشاهده دقیق، طراحی تکلیف های عمیق، آموزش سواد دیجیتال، همکاری با خانواده و اجرای مداخله های آموزشی هدفمند می تواند نقش موثری در کاهش آسیب های یادگیری فناورانه داشته باشد.

کلیدواژه ها:

اختلالات یادگیری ، فناوری های نوین ، سواد دیجیتال ، نقش معلم ، مداخله آموزشی ، مقاطع تحصیلی