روش های نوین یادگیری از دیدگاه تعلیم و تربیت اسلامی

این مقاله با هدف تبیین روش های نوین یادگیری از دیدگاه تعلیم و تربیت اسلامی تدوین شده است و می کوشد نشان دهد که نوآوری آموزشی، زمانی با تربیت دینی سازگار می شود که به رشد عقلانی، اخلاقی، ایمانی، اجتماعی و عملی یادگیرنده خدمت کند. محور اصلی مقاله بر این فرض استوار است که یادگیری مطلوب در نگاه اسلامی تنها انتقال اطلاعات نیست، بلکه فرایندی هدفمند برای پرورش فهم، تفکر، خودآگاهی، مسئولیت پذیری و عمل صالح است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. نتایج مقاله نشان می دهد که روش هایی مانند یادگیری پرسش محور، گفت وگومحور، مشارکتی، پژوهش محور، تجربه محور، مسئله محور، معناگرا و فناورانه، در صورتی که با هدایت تربیتی معلم، رعایت کرامت انسانی، تقویت استقلال فکری و پیوند دانش با زندگی همراه شوند، می توانند با مبانی تعلیم و تربیت اسلامی هماهنگ باشند. یافته ها بیانگر آن است که مدرسه اسلامی در عصر جدید باید از حفظ گرایی سطحی فاصله بگیرد و زمینه ای فراهم سازد که دانش آموز با پرسشگری، تفکر نقادانه، همکاری، تجربه عملی و بهره گیری اخلاقی از ابزارهای نوین، به یادگیری عمیق، هویت پایدار و رفتار مسئولانه دست یابد. همچنین تاکید می شود که معلم، راهبر اصلی این فرایند تربیتی باقی می ماند.

کلیدواژه ها:

یادگیری نوین ، تعلیم و تربیت اسلامی ، یادگیری فعال ، تفکر نقادانه ، معلم ، مدرسه اسلامی