طراحی الگوی کلاس درس آینده نگر با بهره گیری از هوش مصنوعی در دوره ابتدایی

گسترش فناوری های نوین و ظهور هوش مصنوعی، ضرورت بازنگری در ساختارهای سنتی آموزش و طراحی محیط های یادگیری متناسب با نیازهای آینده را افزایش داده است. هدف پژوهش حاضر، طراحی الگوی کلاس درس آینده نگر با بهره گیری از قابلیت های هوش مصنوعی در دوره ابتدایی است. این پژوهش با روش مروری تحلیلی انجام شده و با بررسی مطالعات مرتبط، ظرفیت ها، الزامات و چالش های استفاده از هوش مصنوعی در فرایند یاددهی یادگیری مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با فراهم کردن امکان شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخوردهای هوشمند، تحلیل داده های آموزشی، طراحی فعالیت های تعاملی و حمایت از تصمیم گیری حرفه ای معلمان، نقش موثری در ارتقای کیفیت آموزش ابتدایی ایفا کند. در الگوی پیشنهادی کلاس آینده نگر، دانش آموز به عنوان یادگیرنده ای فعال، معلم به عنوان طراح و هدایت کننده فرایند یادگیری و فناوری به عنوان ابزار تسهیل کننده رشد آموزشی در نظر گرفته می شود. همچنین، اجرای موفق این الگو نیازمند توسعه زیرساخت های فناورانه، توانمندسازی معلمان، توجه به اصول اخلاقی، حفظ حریم خصوصی داده ها و ایجاد عدالت در دسترسی به فناوری است. نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی زمانی می تواند موجب تحول پایدار در آموزش ابتدایی شود که در چارچوبی انسان محور و هماهنگ با اهداف تربیتی مورد استفاده قرار گیرد. بر این اساس، کلاس درس آینده نگر مبتنی بر هوش مصنوعی می تواند زمینه ساز شکل گیری محیط های یادگیری پویا، انعطاف پذیر و متناسب با نیازهای فردی دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، کلاس درس آینده نگر ، آموزش ابتدایی ، یادگیری شخصی سازی شده