تاثیر بازخوردهای سازنده در ارزشیابی تکوینی بر مشارکت کلاسی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

مقاله حاضر با هدف بررسی تاثیر بازخوردهای سازنده در ارزشیابی تکوینی بر مشارکت کلاسی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تدوین شده است. مسئله اصلی مقاله آن است که بسیاری از فرایندهای ارزشیابی در مدرسه به جای هدایت یادگیری، تنها به ثبت نمره و آشکارسازی ضعف ها محدود می شود و همین امر می تواند انگیزه، جرئت مشارکت و تلاش اصلاحی دانش آموزان را کاهش دهد. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی- توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. یافته های مقاله نشان می دهد که بازخورد سازنده زمانی اثرگذار است که روشن، به موقع، محترمانه، قابل اجرا و متناسب با سطح فهم دانش آموز باشد و به او نشان دهد در کدام بخش دچار ابهام شده، چگونه می تواند عملکرد خود را اصلاح کند و چه مسیری برای پیشرفت در پیش دارد. نتایج بیانگر آن است که کاربرد منظم بازخورد در ارزشیابی تکوینی، ترس از خطا را کاهش می دهد، گفت وگوی آموزشی را تقویت می کند، مشارکت رفتاری و شناختی دانش آموزان را افزایش می دهد و زمینه رشد خودتنظیمی، پشتکار تحصیلی و بهبود عملکرد درسی را فراهم می سازد. بر این اساس، بازخورد سازنده یکی از ابزارهای کلیدی معلم برای تبدیل ارزشیابی به فرصتی برای یادگیری عمیق، اصلاح مستمر و پیشرفت پایدار دانش آموزان به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

بازخورد سازنده ، ارزشیابی تکوینی ، مشارکت کلاسی ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری دانش آموز