شناخت مهم ترین پیامدهای مثبت و پایدار گسترش تعاملات آموزشی والدین با کارکنان مدارس

والدین می توانند نقش کلیدی در ارتقای استقلال و مشارکت فرزندان خود در فعالیت های روزمره زندگی داشته باشند. ادبیات پژوهش نشان داده است که مشارکت والدین در رشد دانش آموز یک پیش بینی کننده قوی برای مسیر تحصیلی مثبت است. مدرسه بخشی از محیط یادگیری اصلی است که دانش آموزان در ابعاد مختلف تربیتی رشد می یابند. بی شک فرایندهای تربیتی بدون تعامل و مشارکت مدرسه و خانواده به نحو مطلوب شکل نمی گیرد. هر اندازه که این تعامل گسترده تر باشد می توان پیامدهای مثبت و پایدارتری را انتظار داشت و هر قدر که این تعامل سست و کوچکتر شکل بگیرد، انتظارات تربیتی کمتر محقق می شود و یا با تاخیر همراه خواهد بود. مشارکت والدین و خانواده در مدرسه یک سازه چندبعدی و چندوجهی است که شامل سه بعد مرتبط با هم است: رفتارها، عواطف و شناخت دانش آموزان. به طور خاص، مشارکت رفتاری را می توان در سه سطح مفهوم سازی کرد: ۱ -حضور در مدرسه و انجام تکالیف مدرسه، ۲ -مشارکت در کلاس، و ۳ -مشارکت فعال، مانند انجام کارهای اضافی برای مدرسه. درگیری عاطفی با احساسات مربوط به مدرسه مرتبط است. هم ذات پنداری با مدرسه برای مشارکت در فعالیت ها بسیار مهم است و ارتباط نزدیکی با احساس تعلق دانش آموزان دارد. در نهایت، درگیری شناختی شامل تلاش، اراده و تامل برای تسلط بر مهارت های پیچیده است و ارتباط نزدیکی با راهبردهای خودتنظیمی دارد این سه جزء مشارکت با هم می توانند عملکرد آموزشی را افزایش دهند. بر این اساس این نوشتار سعی بر آن دارد به بررسی و شناخت مهم ترین پیامدهای مثبت و پایدار گسترش تعاملات آموزشی والدین با کارکنان مدارس بپردزاد.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، خانواده ، مشارکت تربیتی.