بررسی جایگاه تربیتی والدین در سلامت روانی، رفتاری و اجتماعی دانش آموزان در نظام آموزشی

دانش آموزان بخش عمده ای از جمعیت جهان را تشکیل می دهند . شناخت صحیح این بخش از جمعیت دنیا و کوشش در راه رشد جسمی ، روانی و شناختی آنان واضح تر از آن است که نیاز به تاکید داشته باشد. در چند سال اخیر مسائل رفتاری و روانی دانش آموزان به عنوان یکی از موضوع های عمده روانشناسی و روانپزشکی بوده است. در کنار آن، خانواده نخستین و بادوام ترین عاملی است که به عنوان سازنده ی زیربنای شخصیت دانش آموز و رفتارهای بعدی وی شناخته شده و حتی به عقیده ی بسیاری از روانشناسان باید ریشه ی بسیاری از اختلالات روانی دانش آموزان را در پرورش اولیه در خانواده و نحوه ی رفتار والدین با کودک دانست. نگرانی در مورد سلامت روانی دانش آموزان و تاثیر آن بر رشد و عملکرد دانش آموز، همزمان با افزایش میزان شیوع اختلالات روانی قابل تشخیص، سال های اخیر به طور چشمگیری افزایش یافته است و بر همین اساس متخصصان بر اهمیت ارزیابی و درمان به موقع اختلالات روان شناختی تاکید می کنند. از آنجا که اختلالات هیجانی و رفتاری در بزرگسالی دشوارتر تغییر می کنند، تشخیص هر چه زودتر مشکلات روانی در دانش آموزان یکی از مسائل پیشگیرانه بهداشت روانی همگانی است. بر این اساس این نوشتار در صدد است به بررسی نقش عملکرد تربیتی والدین در سلامت روانی، رفتاری و اجتماعی دانش آموزان بپردازد.

کلیدواژه ها:

مشکلات دانش آموزان ، عملکرد تربیتی ، خانواده ، سلامت روانی.