بررسی تاثیر فناوری های هوشمند بر رشد تفکر انتقادی، خلاقیت و شخصیت یادگیرندگان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فناوری های هوشمند بر رشد تفکر انتقادی، خلاقیت و شخصیت یادگیرندگان تدوین شده است. گسترش ابزارهای هوشمند در محیط های آموزشی، فرصت های تازه ای برای شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد فوری، تقویت مشارکت فعال و طراحی تجربه های یادگیری متنوع فراهم کرده است؛ با این حال، استفاده نادرست از این فناوری ها می تواند به وابستگی شناختی، کاهش داوری مستقل، ضعف در اصالت فکری و کم رنگ شدن تعامل انسانی منجر شود. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. یافته های تحلیلی مقاله نشان می دهد که فناوری های هوشمند زمانی می توانند به رشد تفکر انتقادی کمک کنند که یادگیرنده به ارزیابی پاسخ ها، مقایسه منابع، پرسشگری و تشخیص خطاهای احتمالی هدایت شود. همچنین این فناوری ها در صورتی موجب پرورش خلاقیت می شوند که به جای ارائه پاسخ آماده، زمینه ایده پردازی، حل مسئله، تولید محتوای اصیل و تجربه های یادگیری باز را فراهم کنند. از نظر رشد شخصیت نیز فناوری های هوشمند می توانند خودآگاهی، مسئولیت پذیری، انگیزش و استقلال یادگیری را تقویت کنند، مشروط بر آنکه نقش معلم، اخلاق یادگیری، صداقت علمی و تعامل انسانی حفظ شود. نتیجه مقاله بیانگر آن است که اثر تربیتی فناوری های هوشمند نه به خود ابزار، بلکه به شیوه طراحی، هدایت و کاربرد آگاهانه آن در فرایند یاددهی و یادگیری وابسته است.

کلیدواژه ها:

فناوری های هوشمند ، تفکر انتقادی ، خلاقیت ، شخصیت یادگیرنده ، آموزش هوشمند ، هوش مصنوعی