بررسی تاثیر خلاقیت در تدریس بر رشد شناختی و تحصیلی دانش آموزان

هدف اصلی پژوهش حاضر، واکاوی و تحلیل تاثیر به کارگیری رویکردهای خلاقانه در فرآیند تدریس بر ارتقای عملکردهای شناختی و دستاوردهای تحصیلی دانش آموزان است. در نظام های آموزشی پویا، خلاقیت صرفا یک مهارت جانبی نیست، بلکه عنصری بنیادین در ساختار یاددهی-یادگیری محسوب می شود که زمینه ساز تفکر انتقادی، حل مسئله و پردازش عمیق اطلاعات در ذهن فراگیران می گردد. شیوه و روند انجام این پژوهش به صورت مروری و کتابخانه ای است که با بررسی اسناد، مقالات و نظریات موجود در حوزه روان شناسی تربیتی و مدیریت آموزشی انجام پذیرفته است. فرآیند این مطالعه بر پایه تحلیل داده های کیفی استوار است که در آن، سازوکارهای پیوند میان تدریس خلاق و فعالیت های عالی مغزی بررسی شده و نتایج حاصل از مطالعات تجربی در این زمینه استخراج گردیده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که تدریس خلاق با ایجاد انگیزه درونی، کنجکاوی ذهنی و تنوع در ارائه محتوا، نه تنها موجب پایداری بیشتر مطالب در حافظه می شود، بلکه به طور مستقیم بر توانایی های شناختی نظیر توجه، حافظه کاری و سازمان دهی ذهنی تاثیر مثبت دارد و در نهایت عملکرد تحصیلی دانش آموزان را به شکلی معنادار بهبود می بخشد. این مقاله بر لزوم بازنگری در روش های سنتی انتقال دانش و جایگزینی آن با راهبردهای خلاقانه برای پرورش نسلی توانمند و پرسشگر تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

تدریس خلاق ، رشد شناختی ، عملکرد تحصیلی