چگونه توانستم صبر و بردباری را در دانش آموزانم تقویت نمایم؟

پژوهش حاضر با هدف تقویت صبر و بردباری در میان دانش آموزان کم توان ذهنی دبستان دخترانه گلستان شهر خرم آباد در استان لرستان انجام شده است این پژوهش از نوع اقدام پژوهی و با رویکرد کیفی و کمی بوده و در سال تحصیلی جاری به اجرا درآمده است جامعه آماری پژوهش را ۴۲ نفر از دانش آموزان دختر کم توان ذهنی تشکیل می دادند که در پایه های مختلف تحصیلی مشغول به تحصیل بودند ابزار گردآوری اطلاعات شامل مشاهده مستقیم، مصاحبه با والدین و معلمان، پرسشنامه های رفتارسنجی و چک لیست های ارزیابی رفتاری بود در مرحله نخست، وضعیت موجود صبر و بردباری دانش آموزان با استفاده از ابزارهای مذکور سنجیده شد و مشخص گردید که اکثر دانش آموزان در برخورد با موقعیت های ناکامی، انتظار طولانی، اختلاف با همسالان و انجام تکالیف دشوار، دچار واکنش های تکانشی، پرخاشگری، گریه و ناامیدی می شوند و از صبر و بردباری لازم برخوردار نیستند در مرحله دوم، با بهره گیری از نظریه های روان شناسی مثبت گرا، رفتاردرمانی، قصه درمانی، بازی درمانی، آموزش مهارت های اجتماعی و الگوسازی، مجموعه ای از مداخلات طراحی و به مدت چهار ماه اجرا گردید این مداخلات شامل برگزاری جلسات قصه گویی اخلاقی، آموزش گام به گام مهارت صبر، استفاده از تقویت کننده های مثبت، تمرین های تنفسی و آرام سازی، الگوسازی معلم، همیاری دانش آموزان، بازی های گروهی مبتنی بر نوبت گردانی و مشارکت فعال والدین بود در پایان دوره مداخله، ارزیابی مجدد نشان داد که صبر و بردباری دانش آموزان به طور معناداری افزایش یافته و واکنش های تکانشی و پرخاشگرانه به طور چشمگیری کاهش پیدا کرده است نتایج این پژوهش نشان می دهد که با برنامه ریزی دقیق، استفاده از روش های متنوع و مشارکت فعال والدین، می توان صبر و بردباری را در دانش آموزان کم توان ذهنی تقویت کرد و زمینه سازگاری اجتماعی آنان را بهبود بخشید.

کلیدواژه ها:

صبر و بردباری ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان کم توان ذهنی ، اقدام پژوهی ، آموزش استثنایی ، مدرسه گلستان