مقایسه اجتناب شناختی در دانشجویان اهمال کار و عادی دانشگاه های دانشگاههای وزارت علوم شهر شیراز

هدف از پژوهش حاضر مقایسه اجتناب شناختی در دانشجویان اهمال کارو عادی دانشگاه های دانشگاههای وزارت علوم شهر شیراز بود.روش تحقیق حاضر علی مقایسه ای بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی دانشجویان دانشگاه های وزارت علوم شهر شیراز در نیم سال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۰-۹۹ تشکیل دادند. گروه نمونه متشکل از ۱۲۰ نفر در دو گروه (۶۰ نفر دانشجویان عادی و۶۰ نفر دانشجویان اهمال کار) بود. نمونه گیری در ابتدا به صورت خوشه ای چند مرحله ای و در مرحله اخر پس از تعیین خوشه اخر، دانشجویان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند که نحوه گزینش افراد، توزیع پرسشنامه اهمال کاری سواری بود و پس از آن از طریق توزیع پرسشنامه اجتناب شناختی سکستون و داگاس (۲۰۰۶) مورد سنجش قرار گرفتند. داده های گردآوری شده در دو سطح مورد تجزیه وتحلیل (آمار توصیفی و آمار استنباطی) قرار گرفت. در سطح آمار توصیفی از میانگین و انحراف معیار و در سطح آمار استنباطی از تحلیل مانوا استفاده شد.بین اجتناب شناختی در بین دانشجویان اهمال کار و دانشجویان عادی تفاوت معنی دار ی وجود دارد؛ اجتناب شناختی نیز میانگین نمرات اجتناب شناختی در بین دانشجویان اهمال کار نسبت به دانشجویان عادی بالاتر است. بین ابعاد اجتناب شناختی (شامل واپس زنی افکار، جانشینی افکار، حواس پرتی و اجتناب از موقعیت ها در دانشجویان اهمال کار و عادی تفاوت معنادار وجود دارد. نتیجه گیری:با توجه به نتایج به دست آمده: برگزاری و ارائه مشاوره ها و برگزاری کارگاه ها جهت کاهش اهمال کاری تحصیلی می تواند راه گشا می باشد.

کلیدواژه ها:

اجتناب شناختی ، دانشجویان اهمال کار ، دانشجویان عادی