اثربخشی آموزش مهارت های تنظیم هیجان بر کاهش پرخاشگری در دانش آموزان ابتدایی

پرخاشگری در دوران کودکی یکی از چالش برانگیزترین مسائل رفتاری است که نه تنها سلامت روان و رشد اجتماعی دانش آموزان را تهدید می کند، بلکه با اختلال در پویایی کلاس درس، مانع از یادگیری موثر و تعاملات سازنده می شود. با توجه به ریشه یابی پرخاشگری در ناتوانی فرد در مدیریت صحیح هیجانات منفی، این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های تنظیم هیجان بر کاهش پرخاشگری در دانش آموزان ابتدایی انجام شد. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، به شیوه مروری-کتابخانه ای صورت گرفت. نتایج تحلیل متون نشان داد که آموزش مهارت های تنظیم هیجان تاثیر معنادار و مثبتی بر کاهش سطوح مختلف پرخاشگری (فیزیکی، کلامی و رابطه ای) دارد. این مداخلات با تقویت «شناخت هیجانی» و توانایی نام گذاری احساسات، به دانش آموزان کمک می کنند تا ریشه های خشم خود را درک کنند. همچنین، یادگیری راهبردهای عملی مانند «توقف-تنفس-تفکر» و «بازسازی شناختی»، منجر به کاهش واکنش های تکانشی و افزایش کنترل تکانه گردید. یافته ها حاکی از آن بود که این آموزش ها با افزایش همدلی اجتماعی و اصلاح باورهای ناکارآمد، پرخاشگری را در بلندمدت کاهش داده و پایداری اثرات آن را تضمین می کند. علاوه بر کاهش پرخاشگری، بهبود جو کلاس درس، افزایش تمرکز و ارتقای عملکرد تحصیلی از پیامدهای مثبت ثانویه این مداخله بود. و بر اساس یافته های مقاله، آموزش مهارت های تنظیم هیجان به عنوان یک راهکار پیشگیرانه و درمانی موثر، می تواند چرخه معیوب پرخاشگری را در دانش آموزان ابتدایی شکسته و بستر مناسبی برای رشد شخصیت سالم فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، پرخاشگری ، دانش آموزان ابتدایی ، هوش هیجانی ، آموزش مهارت های اجتماعی ، رفتارهای تکانشی.