بررسی رابطه بین باورهای ریاضی دانش آموزان (ریاضی برای همه سخت است) و عملکرد آن ها در آزمون های استاندارد

هدف اصلی این مقاله، بررسی رابطه بین باورهای ریاضی دانش آموزان، به ویژه باور «ریاضی برای همه سخت است»، و عملکرد آن ها در آزمون های استاندارد ریاضی است. این مطالعه با هدف واکاوی چگونگی تاثیرگذاری این باورهای ذهنی بر انگیزش، اضطراب و نمرات کسب شده در محیط های سنجشی رسمی انجام شده است. این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و با استفاده از روش مروری کتابخانه ای انجام شده است. نتایج تحلیل ها نشان داد که بین باور «ریاضی برای همه سخت است» و عملکرد در آزمون های استاندارد، رابطه ای معنادار و منفی وجود دارد. دانش آموزانی که این باور را درونی کرده اند، به طور متوسط نمرات پایین تری کسب می کنند. این کاهش عملکرد ناشی از فعال سازی مکانیسم های روان شناختی نظیر «اضطراب ریاضی» و تهدید قبیله ای است که فضای کاری حافظه ی فعال را اشغال کرده و مانع از پردازش منطقی اطلاعات می شود. همچنین، این دانش آموزان تمایل بیشتری به استفاده از استراتژی های یادگیری سطحی (مانند حفظ طوطی وار) و پایداری کمتر در مواجهه با چالش ها دارند. و یافته ها تایید می کنند که باورهای نادرست درباره ذاتی بودن دشواری ریاضی، به عنوان یک سد روان شناختی عمل کرده و مانع از ظهور پتانسیل واقعی دانش آموزان می شود. بنابراین، بهبود عملکرد در آزمون های استاندارد تنها با آموزش مفاهیم ممکن نیست، بلکه نیازمند مداخلات آموزشی برای تغییر «ذهنیت ثابت» به «ذهنیت رشد» است. توصیه می شود سیستم های آموزشی با تاکید بر تلاش و پشتکار به جای استعداد ذاتی، و ارائه بازخوردهای سازنده، فضای امنی برای یادگیری ایجاد کنند تا باورهای منفی تخریب و اعتماد به نفس دانش آموزان بازسازی گردد.

کلیدواژه ها:

باورهای ریاضی ، عملکرد تحصیلی ، آزمون های استاندارد ، اضطراب ریاضی ، ذهنیت رشد ، تهدید قبیله ای.