نقش هوش مصنوعی در تغییر نگرش دانش آموزان نسبت به ریاضیات

امروزه هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های تحول آفرین، نقش مهمی در توسعه نظام های آموزشی ایفا می کند و به کارگیری آن در آموزش ریاضیات، توجه بسیاری از پژوهشگران را به خود جلب کرده است. نگرش دانش آموزان نسبت به ریاضیات یکی از عوامل موثر بر علاقه، انگیزش، مشارکت، اعتمادبه نفس و عملکرد تحصیلی آنان محسوب می شود و نگرش منفی نسبت به این درس می تواند زمینه ساز کاهش یادگیری و افزایش اضطراب ریاضی باشد. ازاین رو، بررسی نقش هوش مصنوعی در تغییر نگرش دانش آموزان نسبت به ریاضیات، با توجه به گسترش فناوری های هوشمند در آموزش و ضرورت بهره گیری از روش های نوین یاددهی–یادگیری، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف از انجام دادن این پژوهش، مرور و تحلیل یافته های مطالعات داخلی و خارجی درباره نقش هوش مصنوعی در تغییر نگرش دانش آموزان نسبت به ریاضیات و شناسایی کردن مهم ترین ابعاد، عوامل موثر، فرصت ها و چالش های به کارگیری این فناوری در آموزش ریاضیات بوده است .در این پژوهش تلاش شده است که با تلفیق نتایج پژوهش های معتبر، تصویری جامع از تاثیر هوش مصنوعی بر متغیرهای مرتبط با نگرش دانش آموزان ارائه کرده و زمینه مناسبی برای توسعه پژوهش های آینده و بهبود فرایندهای آموزشی فراهم سازد. این پژوهش از نوع علمی– مروری است و با استفاده از روش مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. منابع پژوهش از پایگاه های اطلاعاتی معتبر داخلی وپایگاه های خارجی گردآوری شده است.براساس معیار های ورود و خروج ،در نهایت ۲۷ منبع شامل ۷ منبع فارسی( از سال ۱۴۰۰تا سال ۱۴۰۴) و ۲۰ منبع انگلیسی(از سال ۲۰۱۹تا سال۲۰۲۶)مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که هوش مصنوعی از طریق شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد هوشمند، افزایش علاقه، انگیزش، مشارکت، اعتمادبه نفس و خودکارآمدی و همچنین کاهش اضطراب ریاضی، نقش موثری در ایجاد نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به ریاضیات دارد. همچنین، عواملی مانند آمادگی معلمان، زیرساخت های آموزشی، دسترسی به فناوری و رعایت ملاحظات اخلاقی، از مهم ترین عوامل موثر بر موفقیت به کارگیری هوش مصنوعی در آموزش ریاضیات به شمار می روند. با توجه به یافته های این پژوهش، پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و برنامه ریزان درسی با توسعه زیرساخت های فناوری، توانمندسازی معلمان در زمینه کاربرد هوش مصنوعی، تدوین دستورالعمل های اخلاقی و حمایت از تولید ابزارهای هوشمند بومی، زمینه استفاده هدفمند و مسئولانه از هوش مصنوعی را در آموزش ریاضیات فراهم کنند. همچنین، انجام پژوهش های تجربی و مداخله ای درباره اثرات بلندمدت هوش مصنوعی بر نگرش، یادگیری و عملکرد ریاضی دانش آموزان در مقاطع مختلف تحصیلی می تواند به توسعه دانش موجود و ارتقای کیفیت آموزش ریاضیات کمک کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، نگرش به ریاضیات ، آموزش ریاضیات ، انگیزش یادگیری ، خودکارآمدی ریاضی ، اضطراب ریاضی