نقش بازی های حرکتی در بهبود عملکرد سیستم عصبی در کودکان

بازی های حرکتی یکی از موثرترین روش های یادگیری و رشد همه جانبه کودکان به شمار می روند و می توانند از طریق تحریک هم زمان دستگاه عصبی، عضلانی و حسی، زمینه بهبود عملکرد حرکتی و شناختی را فراهم کنند. هدف مقاله حاضر بررسی نقش بازی های حرکتی هدفمند در بهبود عملکرد عصبی، شناختی و مهارت های حرکتی کودکان است. بازی هایی مانند دویدن، پریدن، تعادل، گرفتن و پرتاب کردن، عبور از موانع و بازی های همراه با دستورهای دیداری و شنیداری، موجب تقویت هماهنگی عصب و عضله، توجه، حافظه فعال، کنترل حرکتی و سرعت واکنش می شوند. همچنین، مشارکت در فعالیت های بازی محور می تواند رشد مهارت های حرکتی بنیادی، اعتمادبه نفس، تعامل اجتماعی و انگیزه یادگیری را افزایش دهد. نتایج مطالعات نشان می دهد که اجرای منظم و متناسب بازی های حرکتی در خانه، مهدکودک و مدرسه، به ویژه در دوره های حساس رشد، می تواند عملکرد عصبی شناختی کودکان را ارتقا داده و از بروز برخی مشکلات حرکتی و رشدی پیشگیری کند.

کلیدواژه ها:

بازی های حرکتی ، عملکرد عصبی ، مهارت های شناختی ، مهارت های حرکتی ، کودکان