پیش بینی کیفیت عملکرد حرفه ای فرهنگیان بر اساس ذهنیت رشد و خودرهبری حرفه ای

زمینه و هدف: کیفیت عملکرد حرفه ای فرهنگیان به عنوان یکی از مهم ترین عوامل تعیین کننده اثربخشی نظام آموزشی، همواره مورد توجه پژوهشگران بوده است. با وجود پژوهش های متعدد در زمینه عوامل موثر بر عملکرد معلمان، تبیین هم زمان نقش ذهنیت رشد و خودرهبری حرفه ای در پیش بینی کیفیت عملکرد آنان، کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. هدف این مقاله مروری-کیفی، بررسی و تبیین نقش ذهنیت رشد و خودرهبری حرفه ای در پیش بینی کیفیت عملکرد حرفه ای فرهنگیان بر اساس مبانی نظری و یافته های پژوهش های موجود است.روش: این مقاله با رویکرد مروری-کیفی و با بهره گیری از تحلیل مفهومی و استنتاج منطقی انجام شده است. داده های مورد نیاز از طریق بررسی نظام مند متون علمی، مقالات معتبر داخلی و خارجی و منابع کتابخانه ای در حوزه های ذهنیت رشد، خودرهبری و عملکرد حرفه ای معلمان گردآوری و مورد تحلیل محتوایی قرار گرفته است.یافته ها: یافته های این مقاله نشان می دهد که ذهنیت رشد معلمان با افزایش انگیزه درونی، تقویت تعهد حرفه ای، تسهیل پذیرش بازخورد، ارتقای خلاقیت و نوآوری در تدریس، به بهبود کیفیت عملکرد حرفه ای آنان منجر می شود. همچنین خودرهبری حرفه ای با برنامه ریزی شخصی شده توسعه حرفه ای، مدیریت موثر تنش های شغلی، به کارگیری شبکه های همکاری حرفه ای و بهبود تعاملات آموزشی با دانش آموزان، نقش کلیدی در جهت دهی و نظم بخشی به عملکرد معلمان ایفا می کند.نتیجه گیری: بر اساس یافته ها، ذهنیت رشد و خودرهبری حرفه ای به عنوان دو متغیر مکمل و تاثیرگذار، می توانند کیفیت عملکرد حرفه ای فرهنگیان را به طور معناداری پیش بینی نمایند. تقویت هم زمان این دو سازه از طریق برنامه های توسعه حرفه ای مبتنی بر تامل، بازنگری در نظام های ارزیابی و ایجاد فرهنگ سازمانی حمایت گر، می تواند گامی موثر در ارتقای کیفیت نظام آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

ذهنیت رشد ، خودرهبری حرفه ای ، عملکرد حرفه ای معلمان ، توسعه حرفه ای ، کیفیت تدریس.