نقش هوش هیجانی (EQ) معلم در مدیریت رفتارهای پرخاشگرانه در کلاس

نقش هوش هیجانی (EQ) معلم در مدیریت رفتارهای پرخاشگرانه در کلاس، یکی از موضوعات محوری در روان شناسی تربیتی و مدیریت آموزشی معاصر به شمار می رود. این مقاله با رویکردی تحلیلی‑مروری به بررسی مبانی نظری، ابعاد، مکانیسم های اثرگذاری و کاربردهای عملی هوش هیجانی معلمان در مواجهه با رفتارهای پرخاشگرانه دانش آموزان می پردازد. یافته های پژوهش های متعدد نشان می دهد که معلمان دارای هوش هیجانی بالا، به واسطه خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های مدیریت رابطه، توانایی بیشتری در کاهش تنش های کلاسی، پیش گیری از بروز پرخاشگری و مدیریت موثر موقعیت های تعارض آمیز دارند. هوش هیجانی معلم نه تنها بر سبک مدیریت کلاس تاثیر می گذارد، بلکه از طریق شکل دهی به روابط مثبت معلم‑دانش آموز و ایجاد جو عاطفی حمایت گر، به طور غیرمستقیم رفتار دانش آموزان را تعدیل می کند. با این حال، پژوهش ها نشان می دهد که بسیاری از معلمان آموزش کافی در زمینه هوش هیجانی دریافت نکرده اند و این شکاف آموزشی، یکی از موانع اصلی مدیریت موثر رفتارهای پرخاشگرانه محسوب می شود. مقاله پیش رو با مرور نظام مند ادبیات موجود، نشان می دهد که توانمندسازی عاطفی معلمان از طریق برنامه های توسعه حرفه ای مبتنی بر هوش هیجانی، می تواند به طور معناداری کیفیت مدیریت کلاس و سلامت روانی معلمان و دانش آموزان را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، معلم ، مدیریت کلاس ، رفتار پرخاشگرانه ، خودتنظیمی هیجانی ، همدلی ، کاهش تنش