واکاوی مسئولیت ها و نقش های فرهنگیان در قانون حمایت از خانواده و جمعیت

کاهش نرخ باروری، تغییر الگوهای ازدواج و فرزندآوری و حرکت تدریجی جامعه به سمت سالمندی جمعیت، از مهم ترین چالش های اجتماعی کشور محسوب می شود. در پاسخ به این مسئله، قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت با هدف تقویت بنیان خانواده، رفع موانع فرزندآوری و ترویج فرهنگ خانواده محور تدوین شده است. تحقق اهداف این قانون، نیازمند مشارکت فعال نهادهای فرهنگی و اجتماعی، به ویژه نظام آموزش و پرورش و فرهنگیان به عنوان یکی از مهم ترین گروه های مرجع در جامعه است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی مسئولیت ها و نقش های فرهنگیان در قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی پیمایشی با رویکرد کمی است. جامعه آماری پژوهش شامل فرهنگیان شاغل در آموزش و پرورش بوده و نمونه پژوهش ۳۰۰ نفر از فرهنگیان را شامل می شود. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته در محورهای آگاهی از قانون، نگرش نسبت به نقش فرهنگیان در تحکیم خانواده، مشارکت در آموزش خانواده و خودکارآمدی فرهنگیان بوده است. روایی ابزار با نظر متخصصان بررسی و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ (α=۰.۸۶) تایید شد. داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و آزمون t تک نمونه ای تحلیل شدند. یافته ها نشان داد نگرش فرهنگیان نسبت به نقش خود در اجرای اهداف قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت مثبت و بالاتر از سطح متوسط است. همچنین، فرهنگیان نقش موثری برای خود در انتقال ارزش های خانواده محور، الگوسازی رفتاری و تقویت ارتباط میان مدرسه و خانواده قائل هستند. با این حال، کمبود آگاهی نسبت به مفاد قانون و نیاز به آموزش های تخصصی از مهم ترین چالش های شناسایی شده بود. نتایج نشان می دهد توانمندسازی فرهنگیان و تقویت برنامه های آموزشی می تواند زمینه بهره گیری موثرتر از ظرفیت آنان در تحقق سیاست های خانواده محور را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت ، فرهنگیان ، مسئولیت های فرهنگیان ، نقش های تربیتی