بررسی تاثیر خستگی دیجیتال بر کیفیت یادگیری و انگیزش تحصیلی دانش آموزان

گسترش روزافزون فناوری های دیجیتال در نظام های آموزشی، اگرچه فرصت های بی نظیری برای دسترسی به منابع یادگیری و انعطاف پذیری آموزشی فراهم آورده است، اما هم زمان پدیده ای نوظهور را با عنوان «خستگی دیجیتال» به دنبال داشته است که پیامدهای جدی برای کیفیت یادگیری و انگیزش تحصیلی دانش آموزان به همراه دارد. این مقاله مروری با هدف بررسی ابعاد مختلف خستگی دیجیتال، شناسایی عوامل موثر بر آن و تحلیل پیامدهای این پدیده بر کیفیت یادگیری و انگیزش تحصیلی دانش آموزان تدوین شده است. یافته های حاصل از مرور نظام مند پژوهش های انجام شده نشان می دهد که خستگی دیجیتال به عنوان یک سازه چندبعدی شامل ابعاد شناختی، عاطفی و جسمانی، به طور مستقیم و غیرمستقیم بر کیفیت یادگیری اثر منفی می گذارد. مهم ترین یافته پژوهش های تجربی حاکی از آن است که خستگی دیجیتال از طریق تضعیف انگیزش تحصیلی، نقش میانجی گرانه در کاهش مشارکت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. همچنین، استفاده افراطی و بدون مدیریت از محتوای دیجیتال با پراکندگی توجه، کاهش حافظه کاری و افت عملکرد تحصیلی همراه بوده است. نتیجه گیری مقاله بر ضرورت طراحی محیط های یادگیری دیجیتال با رویکرد شناختی-آموزشی، تدوین راهکارهای مدیریت زمان صفحه نمایش و توانمندسازی دانش آموزان در مهارت های خودتنظیمی برای مقابله با خستگی دیجیتال تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

خستگی دیجیتال ، کیفیت یادگیری ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان ، یادگیری دیجیتال ، خستگی شناختی