رابطه امنیت روان شناختی محیط کار و رفتارهای نوآورانه فرهنگیان با نقش میانجی اعتماد سازمانی

زمینه و هدف: معلمان به عنوان محوری ترین عامل در تحول نظام های آموزشی، نقشی بی بدیل در پرورش خلاقیت و ارتقای کیفیت یادگیری ایفا می کنند؛ با این حال، بروز رفتارهای نوآورانه در میان آنان به شدت تحت تاثیر جو روانی و اجتماعی حاکم بر سازمان مدرسه قرار دارد. این پژوهش با هدف بررسی رابطه امنیت روان شناختی محیط کار و رفتارهای نوآورانه فرهنگیان با نقش میانجی اعتماد سازمانی انجام شده است.روش: این مطالعه از نوع پژوهش های کیفی و مروری تحلیلی است که با بهره گیری از رویکرد توصیفی-تحلیلی به واکاوی ادبیات نظری و پیشینه پژوهش در حوزه های امنیت روان شناختی، اعتماد سازمانی و رفتارهای نوآورانه در بافت نظام های آموزشی پرداخته است. چارچوب مفهومی پژوهش بر اساس نظریه تبادل اجتماعی، نظریه خودتعیین گری و رویکرد منابع شناختی-اجتماعی تدوین شده و نقش میانجی اعتماد سازمانی در سه سطح افقی، عمودی و نهادی مورد تحلیل کارکردی قرار گرفته است.یافته ها: نتایج نشان می دهد امنیت روان شناختی به تنهایی نمی تواند به بروز رفتارهای نوآورانه پایدار در معلمان منجر شود و اعتماد سازمانی به عنوان متغیر میانجی حیاتی، نقش «پل ارتباطی» را ایفا می کند. اعتماد به مدیر با تبدیل بازخورد منفی به راهنمایی، اعتماد همکاران با کاهش هراس از قضاوت، و اعتماد نهادی با ایجاد ثبات رویه ها، هر یک به گونه ای امنیت را به نوآوری پیوند می زنند. در غیاب اعتماد، تجربیات پیشین از نقض آن به عنوان «شکاف امنیت-اقدام» عمل کرده و آثار مثبت امنیت روانی را مهار می کند.نتیجه گیری: اعتماد سازمانی نقش واسطه ای اجتناب ناپذیری در رابطه بین امنیت روان شناختی و رفتارهای نوآورانه دارد. طراحی نظام های پاداش حمایتگر از شکست های هوشمندانه، شفاف سازی فرایندهای ارزیابی، توانمندسازی مدیران در مهارت های اعتمادآفرینی، و ایجاد کانال های رسمی برای طرح ایده های نوین، از راهبردهای عملی برای تبدیل امنیت روان شناختی به نوآوری پایدار در آموزش وپرورش به شمار می روند.

کلیدواژه ها:

امنیت روان شناختی ، رفتارهای نوآورانه ، اعتماد سازمانی ، معلمان ، نظام آموزشی