تحلیل نقش و جایگاه مدل های نوین یاددهی–یادگیری بر ایجاد مدارس شاد و موفق

در نظام های آموزشی نوین، گذار از پارادایم های سنتی انتقال دانش به سمت مدل های پویا و تعاملی، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای ارتقای کیفیت و کارآمدی مدارس است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل اثرات و کارکردهای مدل های نوین یاددهی–یادگیری بر مولفه های ایجاد «مدارس شاد و موفق» تدوین شده است. این مقاله با بهره گیری از منابع کتابخانه ای (شامل اسناد بالادستی، کتب تخصصی، مقالات علمی و پژوهشی) و به روش «توصیفی–تحلیلی» به بررسی ابعاد روانی، اجتماعی و آموزشی این مدل ها پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری رویکردهایی نظیر یادگیری فعال، آموزش اکتشافی، یادگیری مبتنی بر بازی وارسازی (Gamification) و رویکردهای دانش آموز محور، با تقویت انگیزش درونی، افزایش حس تعلق و بهبود سلامت روان، نقش تعیین کننده ای در تبدیل فضای خشک آموزشی به محیطی پویا، خلاق و شاد ایفا می کنند. در نهایت، نتایج نشان دهنده آن است که موفقیت مدارس در گروی انعطاف پذیری در پیاده سازی این مدل ها متناسب با نیازهای یادگیرندگان و ویژگی های بوم شناختی مدرسه است که منجر به بهبود عملکرد تحصیلی و ارتقای کیفیت زندگی مدرسه ای می گردد.

کلیدواژه ها:

مدل های نوین یاددهی–یادگیری ، مدرسه شاد ، مدرسه موفق ، یادگیری فعال ، کیفیت آموزشی.