چگونه توانستم درس حجمی (دراپینگ روی مانکن) را با روش قالب گیری جذاب و آسان آموزش دهم؟

این اقدام پژوهی با هدف بهبود فرآیند یادگیری درس حجمی (کار بر روی مانکن) در رشته طراحی لباس برای دانش آموزان پایه های ۱۱ و ۱۲ تدوین شده است. با توجه به سابقه ۲۲ ساله تدریس پژوهشگر، لیلی جعفرزاده، در آموزش و پرورش شهر تهران، مشاهده شد که دانش آموزان در این درس با چالش های جدی در درک مفاهیم سه بعدی، پیاده سازی الگوها بر روی مانکن، و ایجاد فرم های خلاقانه مواجه هستند. این مشکلات منجر به کاهش علاقه، افت تحصیلی و عدم دستیابی به مهارت های لازم در این حوزه بنیادین شده بود. پژوهشگر ابتدا با استفاده از روش های مشاهده ی مستقیم، مصاحبه با دانش آموزان و بررسی نمونه کارهای آنان، وضعیت موجود را به دقت مورد سنجش قرار داد. یافته های اولیه نشان دهنده عدم کفایت روش های سنتی تدریس و نیاز مبرم به رویکردی نوین و کاربردی بود. بر این اساس، روش "قالب گیری" به عنوان یک راهکار بالقوه جهت تسهیل درک حجم و فرم، افزایش جذابیت درس و ارتقاء مهارت های عملی دانش آموزان پیشنهاد گردید. این اقدام پژوهی، مراحل تشخیص مسئله، جمع آوری شواهد وضعیت موجود، تحلیل این شواهد، پیشنهاد و انتخاب راهکار (روش قالب گیری)، و سپس طراحی و اجرای آن را در بر می گیرد. انتظار می رود با اجرای این روش، شاهد افزایش چشمگیر درک مفاهیم حجمی، بهبود کیفیت اجرای کار بر روی مانکن، و در نهایت، افزایش علاقه و موفقیت تحصیلی دانش آموزان در این درس باشیم. این پژوهش به ارائه گزارش جامع از یافته ها، تحلیل نتایج و ارائه راهکارهای عملی برای تعمیم به سایر کلاس ها و مدارس خواهد پرداخت.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، طراحی لباس ، درس حجمی ، روش قالب گیری ، آموزش فنی و حرفه ای