طراحی و اعتبارسنجی الگوی توانمندسازی معلمان ابتدایی در بهره گیری از هوش مصنوعی در فرآیند تدریس

پژوهش حاضر با هدف طراحی و اعتبارسنجی الگوی توانمندسازی معلمان دوره ابتدایی در بهره گیری از هوش مصنوعی در فرآیند تدریس انجام شده است. گسترش سریع فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی و نفوذ آن ها در نظام های آموزشی، ضرورت بازتعریف شایستگی های حرفه ای معلمان را بیش از پیش آشکار ساخته است. با وجود ظرفیت بالای ابزارهای هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری، تولید محتوای آموزشی، ارزشیابی هوشمند، تحلیل داده های یادگیری و کاهش بار اداری معلمان، نبود یک الگوی جامع و بومی برای توانمندسازی معلمان ابتدایی، بهره گیری اثربخش از این فناوری را با چالش مواجه کرده است. پژوهش حاضر با رویکرد آمیخته اکتشافی (کیفی–کمی) طراحی شده است. در بخش کیفی، از روش نظریه داده بنیاد و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان حوزه فناوری آموزشی، هوش مصنوعی، برنامه ریزی درسی و معلمان باتجربه استفاده می شود تا ابعاد، مولفه ها و شاخص های الگوی پیشنهادی استخراج گردد. در بخش کمی، الگوی استخراج شده از طریق پرسشنامه محقق ساخته و تحلیل عاملی تاییدی و مدل یابی معادلات ساختاری اعتبارسنجی خواهد شد. جامعه آماری شامل اعضای هیئت علمی، متخصصان فناوری آموزشی و معلمان ابتدایی بوده و نمونه گیری در بخش کیفی به صورت هدفمند و در بخش کمی به روش تصادفی طبقه ای انجام می شود. یافته های مورد انتظار نشان می دهد که توانمندسازی معلمان در بهره گیری از هوش مصنوعی متاثر از ابعاد دانشی، مهارتی، نگرشی، اخلاقی، زیرساختی، سازمانی و سیاستی است و این ابعاد به صورت نظام مند بر کیفیت تدریس، خلاقیت آموزشی، یادگیری شخصی سازی شده، عدالت آموزشی و ارتقای عملکرد حرفه ای معلمان تاثیر می گذارند. الگوی نهایی پژوهش می تواند مبنایی علمی برای برنامه های توسعه حرفه ای معلمان، سیاست گذاری آموزشی و استقرار آموزش هوشمند در مدارس ابتدایی باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، توانمندسازی معلمان ، آموزش ابتدایی ، توسعه حرفه ای ، تدریس هوشمند ، مدل یابی معادلات ساختاری ، آموزش دیجیتال